8 kwietnia 2016

Może to wszystko.

Może to wszystko
dzieje się w laboratorium?
Pod jedną lampą w dzień
i miliardami w nocy?

Może jesteśmy pokolenia próbne?
Przesypywani z naczynia w naczynie,
potrząsani w retortach,
obserwowani czymś więcej niż okiem,
każdy z osobna
brany na koniec w szczypczyki?

Może inaczej:
żadnych interwencji?
Zmiany zachodzą same
zgodnie z planem?
Igła wykresu rysuje pomału
przewidziane zygzaki?

Może jak dotąd nic w nas ciekawego?
Monitory kontrolne włączane są rzadko?
Tylko gdy wojna i to raczej duża,
niektóre wzloty ponad grudkę Ziemi,
czy pokaźne wędrówki z punktu A do B?

Może przeciwnie:
gustują tam wyłącznie w epizodach?
Oto mała dziewczynka na wielkim ekranie
przyszywa sobie guzik do rękawa.

Czujniki pogwizdują,
personel się zbiega.
Ach cóż to za istotka
z bijącym w środku serduszkiem!
Jaka wdzięczna powaga
w przewlekaniu nitki!
Ktoś woła w uniesieniu:
Zawiadomić Szefa,
niech przyjdzie i sam popatrzy! 
           Wisława Szymborska
                         ***
 -sorki, chwilowy (mam nadzieję):) paraliż umysłowy mnie dopadł :)Zaszkodziła głupota rządu i wypowiedzi posłów? - odbiło wszystkim ! Również i mnie. Tak z tego wynika. A może po prostu jestem zmęczona tym cyrkiem? Daję sobie tydzień urlopu. Może nad książką dam radę się skupić... dla równowagi umysłu.:) Miłego weekendu bez TV i internetu. :) 
 - cudowne słowa i muzyka. W obu nagraniach.
Warto posłuchać w wykonaniu M.B

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.